تبليغاتX
اخبار روز

اخبار روز

خبری

http://www.bbcpersian.com

02:56 گرينويچ - جمعه 03 مارس 2006

پرویز کامیاب
دفتر بخش فارسی بی بی سی در واشنگتن

سخنرانی دو تن از فعالان سابق دانشجويی ايران در سنای آمريکا

نشست "افق های دمکراسی در ايران" در سنای آمريکا ، با حضور شماری از اعضای کنگره از جمله سناتور جمهوريخواه ريک سنتروم" و با حضور تعدادی از فعالان سياسی ايرانی برگزار شد.

علی افشاری و اکبر عطری، دو تن از فعالان جنبش دانشجويی ايران در سال های اخير، در اين جلسه، در سخنانی خواهان حمايت از حرکت های آزاديخواهانه در داخل ايران شدند.

سناتور سنتروم در ابتدای اين جلسه خبر از تقديم طرح حمايت از دمکراسی در ايران به مجلس سنا داد.

وی با اشاره به اهميت حضور فعالان سياسی ايران در واشنگتن برای تصويب اين طرح گفت:"ما تلاش می کنيم که حمايت ساير اعضای سنا را از اين قانون جلب کنيم. حضور شما به تلاش های ما کمک می کند. در حال حاضر ۴۴ نفر از لايحه ياد شده حمايت می کنند. ما نياز به حداقل ۵۰ نفر داريم. اگر تعداد موافقان به ۶۰ نفر برسد، آن وقت می توان انتظار داشت که پيشرفتی داشته باشيم. من از شما می خواهم که با اعضای سنا درباره اين طرح قانونی صحبت کنيد."

در ادامه اين نشست، علی افشاری عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت که چند ماه پيش ايران را ترک کرد، در صحبت های خود خواستار حمايت عملی جامعه جهانی از آنچه او آن را "مطالبات دمکراسی خواهی مردم ايران" در قالب مشی مسالمت آميز برای برگزاری يک انتخابات آزاد خواند شد.

آقای افشاری گفت:"جامعه بين المللی می تواند از طريق شورای امنيت سازمان ملل متحد ياريگر مردم ايران در دستيابی به حکومتی دمکراتيک و مبتنی بر اعلاميه جهانی حقوق بشر باشد."

علی افشاری شش سال پيش، پس از شرکت در کنفرانس جنجال برانگيز برلين، بازداشت شد و مدتی را در زندان گذراند.

آقای افشاری به کشورهای جهان نسبت به هر گونه سازش و کسب امتيازهای مقطعی از حکومت ايران هشدار داد و گفت چنين امری به جمهوری اسلامی امکان سرکوب بيشتر مردم را می دهد و در بلند مدت تهديدهای بيشتری را متوجه جامعه جهانی می کند.

وی همچنين گفت که حمله نظامی حتی به طور محدود آن نمی تواند پاسخگوی نگرانی جامعه جهانی از برنامه های اتمی ايران باشد، زيرا به گفته او حکومت ايران از جنگ استقبال می کند و قربانی اصلی چنين حمله ای مردم ايران و جنبش دمکراسی خواهی آنها خواهد بود.

سخنران بعدی اکبر عطری، ديگر عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکيم وحدت بود که حدود سه سال پيش از ايران خارج شد.

وی با مروری بر شکل گيری جنبش اصلاحات در ايران گفت که در ابتدا چنين تصور می شد که امکان اصلاح نظام ايران در چهارچوب محدوديت های موجود وجود داشته باشد و به اين ترتيب محمد خاتمی از آستانه دانشگاه با شعار جامعه مدنی و حکومت قانون قدم به کاخ رياست جمهوری گذاشت.

وی پس از برشمردن موارد مختلف از شکست جنبش اصلاحات گفت: "جنبش دانشجويی پروژه اصلاحات در درون حکومت و با استفاده از ابزارهای آن را تمام شده تلقی کرد و با تاکيد بر انحراف اصلاحات از مسير اصلی خود که محدود کردن اختيارات فرا قانونی ولايت فقيه بود با شعار دمکراسی و حقوق بشر پرچمدار طرح اصلاح ساختار و تغيير قانون اساسی جمهوری اسلامی شد."

آقای عطری نيز نسبت به سازش کشورهای غربی با ايران هشدار داد و گفت "اروپا و آمريکا نبايد به دنبال راه حلی باشند که فقط مشکل خود آنها را حل کند."

پس از اين جلسه، علی افشاری در گفت و گويی با بی بی سی در پاسخ به اين سوال که آيا انتظار دارد کشورهای غربی حاضر شوند منافع ملی خود را برای برگزاری يک رفراندوم در ايران ناديده بگيرند، گفت: "فکر می کنم در شرايط فعلی می شود منافع متقابل جهان و ايران را با هم ترکيب و از اين پتانسيل جامعه جهانی استفاده کرد تا از طريق فعاليت مردم ايران زمينه برای برگزاری يک همه پرسی فراهم آيد."

او همچنين در مورد نقطه نظر کسانی که معتقدند اين يک خوشبينی و يا حتی ساده انگاری است که انتظار داشت شورای امنيت حاضر شود دومين توليد کننده نفت اوپک را تحت فشار قرار دهد گفت: "جامعه جهانی امروز به شدت از وضعيت ايران احساس نگرانی می کند. در اين شرايط، ما فکر می کنيم که هم بايد از جنگ که عواقب جبران ناپذيری برای کشور و مردم ايران دارد، جلوگيری شود و هم مردم ايران از اين فرصت استفاده کنند و به خواست خود برسند."

نشست "افق های دمکراسی در ايران" در سنای آمريکا به پايان رسيد، اما طی هفته ها و ماه های آينده، واشنگتن ميزبان جلسات بيشتری درباره ايران خواهد بود تا احتمالا به تصميم روشن تری برای مقابله و يا معامله با ايران برسد.

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 21:1  توسط داریوش  | 

 

چهارشنبه زنان هم

می‌خواستند فوتبال

ببينند!

بعداز ظهر ديروز / چهارشنبه / استاديوم آزادی تهران شاهد ديدار دوستانه و تداركاتی تيم ملی فوتبال ايران با تيم ملی كاستاريكا بود. دراين ديدار حدود ۲۵ هزار نفر تماشاچی حضور داشت و بيش از نيمی‌ از استاديوم خالی بود. با اين وجود تلاش گروهی از دختران جوان برای ورود به استاديوم و تماشای اين بازی ناكام ماند.
 
 
 


اين هم لگدپراكنی سرهنگ مكتبی نيروی انتظامی

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 20:43  توسط داریوش  | 


      پيشنهادهای عباس اميرانتظام برای تشکیل کنگره ملی

     گام به گام بسوی کنگره ملی

تلاش برای تشکیل کنگره می‌تواند بر تصمیم بازیگران بین المللی در مورد ایران اثر گذاشته و آنان از دست زدن به اقداماتی آسیب رسان به تمامیت ارضی و امنیت و منافع ملت ایران برحذر دارد... با پنج عضو ساده می‌توان یک هسته از مجموعه هسته‌های کنگره را تشکیل داده و سپس به گسترش هسته‌ها و برقراری ارتباط و دیالوگ بین آنها گام برداشت. از اتصال چندین هسته در یک شهر می‌توان کمیته شهری یا استانی را تشکیل داده و سپس شورای کشوری را بوجود آورد.

طی روزهای گذشته پیام‌های دلگرم کننده و پیشنهادات بسیار ارزنده‌ای را در خصوص کنگره ملی ایرانیان دریافت کردم و بسیاری از مباحثی را که بطور عمومی در سایت‌ها مطرح شده بود دنبال کردم، این استقبال بی نظیر امیدواری زیادی برای حرکت دمکراتیک بسوی آینده‌ای روشن ایجاد میکند.

لازم است در پاسخ به بعضی از پرسشها و دامن زدن به دیالوگ ملی (هم اندیشی ملی) پیرامون کنگره ملی دیدگاههای خود را توضیح داده و در معرض داوری هموطنان عزیزم قرار دهم.

هدف اصلی از طرح مسأله کنگره‌ی ملی فراهم کردن فضای مناسب برای بحث و گفت و گو پیرامون مسأله مشترک همه ایرانیان یعنی استقرار حاکمیت ملی و دفاع از تمامیت ارضی و همزیستی مسالمت آمیز ایرانیان می‌باشد و تجربه تاریخی نشان داده است که نهادهای اجتماعی و سیاسی که توسط تعداد اندکی از فعالین اجتماعی و یا سیاسی ساخته می‌شود؛ از استعداد رشد و فراگیر شدن کمتری بهره مند است و حیات آن عمدتاً وابسته به حضور و فعالیت افراد و شخصیتهای خاصی می‌باشد. و عدم حضور آن شخصیتها (به هر دلیلی) موجب از هم پاشیدگی آن نهاد می‌گردد. به همین دلیل کنگره ملی به عنوان یک نهاد اجتماعی و سیاسی در پروسه یک گفت و گوی ملی گام به گام و به تدریج و با مشارکت همه شیفتگان حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران برپا می‌شود. این نهاد چون برآیند دیالوگ ملی و حاصل تلاش و مشارکت همگان است بنابراین ریشه در نیازها و ویژه گیهای فرهنگی داشته به عنوان دست آورد مشترک قابل احترام بوده و به همان نسبت تأثیرگذار خواهد بود . هر شهروند ایرانی می‌تواند در پروسه ساخت این نهاد مشارکت نموده و از حاصل دست رنج همه ایرانیان بهره مند شود. کنگره ملی خانه مشترکی است برای تولید اندیشه و اطاق فرمانی است برای همه ایرانیان، با بهره گیری از خرد دسته جمعی و در جریان یک دیالوگ ملی و فراگیر "چه باید کرد" شناسایی و راه کار‌های اجرایی تعریف خواهد شد. بنابراین کنگره ملی در گام اول نهادی است برای طرح ، تولید و جمع آوری، تبادل و انتخاب ایده‌ها در مرحله بعدی کنگره با حفظ کارکرد مشورتی و هماهنگ کننده جریانها و دیدگاههای سیاسی مختلف قواعد مشترک مبارزاتی و الگوی رفتاری برای فعالین سیاسی تعریف و از این طریق امکان اتحاد عمل نیروها را فراهم می‌آورد. کنگره همچنین مکانیسم‌های داوری برای حل اختلاف بین نیروها و فعالین سیاسی را تأسیس و به اجراء خواهد گذاشت. راهبردها، برنامه‌ها، سیاست‌ها، ارگانها در پروسه مشارکت عمومی و از مسیر دیالوگ ملی تأسیس و برگزیده خواهد شد. فونداسیون این نهاد ملی عزم و اراده همه ایرانیان برای استقرار حاکمیت ملی است ، از اینرو مقبولیت و اعتبار همه تصمیمات بر رضایت و اراده ایرانیان استوار می‌باشد و به همین دلیل این نهاد یک نهاد دمکراتیک می‌باشد. ساختمان این نهاد فقط در شرایطی که به شیوه دمکراتیک طراحی، مهندسی و اجراء گردد، استحکام خواهد داشت. چون جزء به جزء این مجموعه از ابتداء با مشارکت همه اندیشمندان و فرهیختگان ساخته می‌شود. لذا سازماندهی زندگی سیاسی در داخل این مجموعه علی الاصول نمی‌بایستی با مشکلات زیادی مواجه گردد. در داخل این مجموعه احزاب و جریانات سیاسی و فکری می‌توانند هویت مستقل خود را داشته باشند، ولی این امر نمی‌بایستی به انسجام درونی این مجموعه و همسویی و همراهی اعضاء آن لطمه وارد کند ، اینکه هر شخص حقیقی یا حقوقی به چه صورتی در این مجموعه فعالیت کند که با برنامه‌ها و اهداف حداکثری وی در خارج از کنگره سازگار باشد، به نظر می‌رسد که پاسخ را در چارچوب دیالوگ ملی می‌توان پیدا کرد.

کنگره در حال حاضر منشور سیاسی ندارد ولی برنامه‌ها و اهداف حداقلی آن روشن است. منشور و اساسنامه آئین کار کنگره در جریان مشارکت فعال اعضای آن که همه ایرانیان را در بر می‌گیرد، ساخته می‌شود. کنگره میثاق اخلاق و فرهنگ سیاسی دارد، از مهمترین محورهای آن پیروی از اصول اخلاقی است، هیچیک از اعضاء حق تخریب دیگری از طریق توهین، تهمت، افتراء و پرونده سازی را ندارد. کمیته‌ای برای نظارت بر حسن رفتار اعضاء و هدایت و برخورد با آنها در چارچوب اساسنامه و آئین کار کنگره بوجود خواهد آمد. ترویج فرهنگ دیالوگ بجای فرهنگ پیروی و اطاعت، بخشی از اصول اخلاقی کنگره را تشکیل می‌دهد. در حال حاضر کنگره فاقد منشور و اساسنامه است ، علت اصلی این است که منشور و اساسنامه می‌بایستی از طریق مشارکت فعال ایرانیان علاقه مند به حاکمیت ملی پی ریزی و تدوین گردد. هدف از فراخوان تشکیل کنگره جمع آوری نیروهای ملی و فراهم کردن امکان دیالوگ سازنده و خلاق بین آنها و نهایتاَ فراهم کردن زمینه همکاری و اتحاد عمل بین این نیروهاست. صرفاَ برای شروع دیالوگ پیشنهاد می‌کنم که اصول میثاق را که در دوازده بند مطرح نموده ام جهت اصلاح و تکمیل مورد بررسی قرار گیرد. اطمینان دارم که با تشکیل هسته اولیه و پی گیری جدی این هم اندیشی ملی (دیالوگ ملی) در اندک زمان ادبیات کارساز و راهگشا را تولید و عرضه خواهد نمود. از اینرو من بسیار آسوده خاطر هستم، نگرانی من بیشتر متوجه ضعفهای تاریخی ما در تحمل و تکمیل یکدیگر است، اکثر هموطنان ما از خلاقیت و توانمندی کافی در عرصه تئوریک و نظریه پردازی برخوردارند، با این وجود در عرصه عمل اشتیاق زیادی برای اجرائی کردن حتی ایده‌های مشترک از خود نشان نمی‌دهند. هرکس فقط خود و گروه خود را شایسته پرچمداری حرکت سیاسی و اجتماعی می‌بیند و دیگران را بیشتر به فرمانبرداری فرا می‌خواند و بعضاَ حتی این مقام را نیز شایسته نمی‌پندارد، از همین روست که ما در عرصه کار گروهی، تشکیلاتی توفیق چندانی نمی‌یابیم. رو آوردن به تشکیلات و سازمان جدید بدون تخلیه بار سنگین عادات ناپسند گذشته ممکن نخواهد بود. بارها آزمودیم و درسی از شکستها نیاموختیم ،فرصت زیادی برای تکرار جنگهای فرسایشی نداریم، سخن کوتاه کنم و این بار با روش دیگر آغاز کنیم و به جای آخر کار پرونده اختلاف و دعوا را از همان ابتداء آشکارا روی میز بگذاریم و به شیوه مدنی و مسالمت آمیز در چارچوب هم اندیشی ملی (دیالوگ) به حل اختلاف بپردازیم و آن وقت که از سر میز با لبخند بپا خواستیم با گامهای استوار و هماهنگ به سوی خانه مشترک حرکت کنیم. برای یکبار هم که شده سودای رهبری را از سر بیرون کنیم و اجازه دهیم که هر ایرانی خود را بخشی از جریان رهبری جمعی و ملی بداند و به آن ببالد. به جای صرف انرژی برای تحمیل مقام رهبری خود به دیگران، تلاش کنیم همدیگر را برای انجام وظیفه مشترک تشویق و یاری دهیم. این ابتدایی ترین درس دمکراسی است که مدیران، کارگزاران، مجریان…. یک جنبش سیاسی می‌بایستی بصورت طبیعی در جریان یک حرکت اجتماعی و به شیوه دمکراتیک برگزیده شوند (آنهم در صورت نیاز). مردم ایران از دست رهبران خود برگزیده‌ای که ریاکارانه دم از رسالت آسمانی می‌زنند ولی از حرص و طمع زندگی زمینی می‌ترکند، خسته و بیزارند.

ایران برای ساختن آینده خود به انسانهای پرشور و پاکی نیاز دارد که سرشار از عشق به ایران و ایرانی است و با خدمت بدون منت به کشور عشق خود را نشان می‌دهد و با اعتقاد به برابری بین ایرانیان و نفی کلیه اشکال تبعیض بین آنان خود را به مقام شهروند ایران ارتقاء می‌دهد. آنان که در تب و سودای رهبری بی تاب و بیقرارند از این عشق نصیبی ندارند و سزاوار آن نیستند که ایرانی خوانده شوند.

پیشنهاد می‌کنم که تا تشکیل کنگره ملی و بررسی شرایط عضویت متقاضیان طبق اساسنامه آئین کار مصوب کنگره، هر متقاضی بعنوان عضو آزمایشی و موقت قلمداد شده و به همین عنوان در کنگره تلاش نماید. هر هموطنی که با هر منصبی ، مقامی غیر از عضو ساده آزمایشی به خود و دیگران قائل شود، حکم شکست کنگره را صادر کرده است . به عنوان عضو ساده کنگره پیشنهادات خود را بطور خلاصه مطرح می‌کنم:

١- هدف از دعوت به تشکیل کنگره ملی بسیج همه امکانات ملی برای استقرار حاکمیت ملی و دفاع از تمامیت ارضی ایران می‌باشد، حاکمیت ملی برآیند، هم اندیشی، همکاری و همزیستی شهروندان ایران به شیوه مدنی و مسالمت آمیز بوده و در تداوم همه مبارزات تاریخی ملت ایران برای تحقق حق تعیین سرنوشت دمکراتیک می‌باشد.

٢- اصول میثاق می‌تواند به عنوان پیشنهاد مورد بررسی، نقد و اصلاح قرارگیرد.

٣- عشق به ایران خلاقیت و ابتکارات فردی و دسته جمعی ضامن موفقیت این حرکت است.

٤- تلاش برای تشکیل کنگره می‌تواند بر تصمیم بازیگران بین المللی در مورد ایران اثر گذاشته و آنان از دست زدن به اقداماتی آسیب رسان به تمامیت ارضی و امنیت و منافع ملت ایران برحذر دارد.

٥- با پنج عضو ساده می‌توان یک هسته از مجموعه هسته‌های کنگره را تشکیل داده و سپس به گسترش هسته‌ها و برقراری ارتباط و دیالوگ بین آنها گام برداشت. از اتصال چندین هسته در یک شهر می‌توان کمیته شهری یا استانی را تشکیل داده و سپس شورای کشوری را بوجود آورد. مسلماَ در آغاز حرکت داخل و خارج کشور از مدلهای مختلفی برای سازماندهی استفاده خواهند کرد. تجارب هریک قابل انتقال به دیگری بوده و در عمل چگونگی ارتباط و ادغام آنها مشخص خواهد شد.

٦- راه اندازی یک وب سایت بسیار مفید می‌باشد.

٧- با اقدامی مشترک در راستای دفاع از حقوق زندانیان سیاسی و عقیدتی و حمایت از اعتراضات کارگری و حقوق سندیکایی نخستین گام را برای ایجاد اتحاد در عمل برداریم.

٨- هرچه زودتر صندوقی برای حمایت از فعالین سیاسی و کارگری تشکیل دهیم.

٩- تلاش کنیم حداکثر تا شش ماه دیگر یک نشست سراسری (حداقل در خارج از کشور) برای بررسی پیشنهادات و تدوین اساسنامه و آئین کار کنگره برگزار گردد.

١٠- فعالین داخل کشور به صورت فردی یا در قالب جریانات و احزاب سیاسی فعالانه برای تدارک کنگره تلاش نموده و امکانات خود را برای تشکیل هسته‌ها بسیج نمایند.

١١- از آنجا که اینجانب بعنوان یک عضو ساده و آزمایشی با این جریان ملی مرتبط هستم ، لذا بازگشت من به زندان یا دستگیری اعضای یک یا چند هسته لطمه‌ای به این حرکت ملی نخواهد زد، هسته بصورت ابتکاری تشکیل، تکثیر و بهم متصل خواهد شد.

عباس امیر انتظام
١٠ اسفند ١٣٨٤

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم اسفند 1384ساعت 4:43  توسط داریوش  |